De perfecte rijstpudding

Mijn kleine Kuifje heeft waterpokken. Vooral zijn hoofd zit er helemaal onder (waar zijn haar zit, gelukkig niet op zijn gezicht) en hij probeert dat de hele tijd te krabben. Ik help hem daar een beetje bij, ik ga dan met mijn vingers (en niet met mijn nagels!) al masserend bewegingen maken, wat hij echt heerlijk vindt. Hij doet af en toe zelfs genietend zijn ogen dicht. Ik kan me voorstellen dat het behoorlijk jeukt en heb ook echt medelijden met hem. Nu snap ik die hele week gezeur, niet slapen en minder eetlust. Hij is er gelukkig niet heel ziek van, maar erg fijn is het natuurlijk ook niet. We kunnen een paar dagen zelfs niet afspreken met mijn schoonzus, omdat ze een baby heeft van bijna 5 maanden. Die is nog te jong om waterpokken te krijgen, de kans is dan groot dat ze het later weer krijgt. 

Om Kuifje toch een beetje te laten eten wilde ik iets maken wat hij lekker zou vinden en wat na dat beetje soep of groente ook een beetje zijn maag zou vullen. Uiteindelijk heb ik traditionele Turkse rijstpudding bereid. In het Turks: sutlac. Rijstpudding is als nagerecht niet weg te denken uit de Turkse keuken. Zowel in huishoudens als in restaurants is het een populair toetje. Iedereen bereidt het anders en bij iedereen smaakt het ook anders heb ik gemerkt. De een lekkerder dan de ander. Nu vind ik persoonlijk dat mijn eigen moeder de lekkerste rijstpudding maakt. In de loop der jaren heeft zij haar eigen recept ontwikkelt en eindelijk ook opgeschreven zodat ik het ook zo goed kan bereiden. Dus hierbij krijgen jullie (uiteraard met haar toestemming) exclusief het recept van mijn moeder voor de perfecte traditionele Turkse rijstpudding oftewel sutlac.


De ingrediënten:
1 (grotere versie van de) Turkse theeglas rijst
3 (van dezelfde) theeglazen water
2 theeglazen suiker
1 liter melk
1 pakje vloeibare slagroom
1 volle dessertlepel maïzena
1 pakje vanillesuiker
een beetje zout

Was eerst de rijst goed en kook de rijst op laag vuur met het water en een beetje zout totdat het gaar is en bijna alle water is opgenomen.
Voeg daarna 1 liter lauwwarme melk toe en zet het vuur lager nadat het begint te koken. (Let er wel op dat het niet overkookt!) Laat dit dan een half uur pruttelen op laag vuur. Het geheel zal na een half uur wat dikker zijn. Smelt de maïzena met een beetje water en voeg dit samen met de suiker, vanillesuiker en slagroom toe aan de pan. Laat dit doorpruttelen totdat de suiker gesmolten is. Haal de pan daarna van het vuur en verdeel de rijstpudding in kleine schaaltjes. Het ziet er aanvankelijk vloeibaar uit omdat het warm is. Maar nadat het een aantal uurtjes in de koelkast heeft gestaan, bereikt het de perfecte dikte. Eenmaal afgekoeld kun je het naar smaak met een beetje kaneel of gewoon lekker naturel opsmikkelen! 

Zoete Lazische pastei

Het is alweer een tijdje geleden dat ik een recept heb uitgeprobeerd en erover heb geschreven. Door alle drukte op het werk en in mijn privé-leven heb ik geen tijd kunnen vrijmaken. Nou, dat is niet helemaal waar. Ik had vorige week zondagavond een receptje voor het eerst uitgeprobeerd, maar omdat het niet helemaal (lees: helemaal niet) werd zoals ik had verwacht, heb ik er maar niet over geschreven. Ik ga geen recepten delen die ik zelf niet lekker vind. 

Tijdens de herfstvakantie heb ik zelf ook anderhalf dag vrij genomen en zijn we met het gezinnetje naar het hoge noorden gegaan om de diploma uitreiking van mijn broertje bij te wonen. Het was supergezellig met familie en vrienden! En stiekem heb ik zo ook een weekje vakantie gevierd. Daar was ik wel aan toe op de een of andere manier. Maar heb nu wel last van zondagavond-blues. Maar goed, morgen is er geen ontkomen aan, ik moet weer gewoon aan het werk! Maar nu volgt eerst het recept van een zoete pastei van filodeeg. In het Turks heet het Laz boregi. Dit kan op twee manieren bereid worden, met of zonder suikerwater. Ik heb het zonder suikerwater bereid. Het lijkt een beetje op de tompoes, maar dan met minder harde krokante bladerdeeg en zonder het glazuur.  Het was bij ons thuis en bij de buren een groot succes! Ook vanwege het feit dat het makkelijk te bereiden is, zal ik het wel vaker maken. 

De ingrediënten:

1 pak filodeeg van 15 vellen

175 gram gesmolten boter

1 liter melk

3 el bloem

2 el maïzena

2 eieren

2 glazen suiker

1 pakje vanillesuiker

1 dessertlepel peper

poedersuiker voor erop

Eerst heb ik de vulling bereid. Hiervoor doe je melk, maïzena, bloem, de eieren en de suiker in een pan en klopt dit door elkaar. Daarna breng je dit al kloppend aan de kook en haalt het van het vuur af. Vervolgens voeg je de vanillesuiker en de peper toe en klopt het weer door elkaar. Dit laat je staan totdat het lauw is. Als het koud genoeg is laat je de boter smelten. Daarna doe je eerste 8 vellen filodeeg op elkaar op de bakplaat. Je smeert iedere keer gesmolten boter op alle vellen. Je legt dus eerst 1 vel op de bakplaat, smeert er boter op en doet de tweede vel erop enzovoort. Bij de achtste vel doe je de vulling er helemaal op, smeer dit goed uit met een spatel. Daarna doe je precies hetzelfde met de rest van de vellen filodeeg. Bovenop smeer je weer boter. Snij de grote pastei van te voren in vierkante of driehoekige stukken en bak dit in een voorverwarmde oven op 180 graden totdat het mooi goudbruin is. Als het afgekoeld is kun je het versieren met poedersuiker. De Laz boregi is heerlijk krokant aan de buitenkant en lekker smeuïg aan de binnenkant. Tip van de dag: bak het wel op dezelfde dag dat je het gaat eten, de volgende dag is het niet meer zo mooi krokant.

  

Machtig engelenhaar

Wat vanochtend begon met een enorme mistbalk eindigde in een prachtige zonnige dag. We mogen zeker niet klagen met zo'n nazomer! Wat een drukke dag hebben we toch gehad vandaag. Met het gezinnetje wezen shoppen voor Krullenbol, wat ook daadwerkelijk eindigde in drie volle tassen met winterkleding voor hem. Ik ben blij verrast door het feit dat alle kleren gelukkig niet allemaal "cool" hoeven te zijn! Vorig jaar kochten we alleen maar stoere en sportieve sweaters met en zonder capuchon, omdat meneer er niet mooi maar cool uit wilde zien. Dit jaar toonde ik hem zomaar willekeurig een mooie gebreide trui, een beetje kak, wat ik superschattig vind bij jongetjes. En hij keurde het weliswaar goed! Ik heb niks laten blijken, maar heb daarna nog een paar vesten en truien gepakt in die trend. Eindelijk kan ik hem kleden naar mijn eigen smaak! 
Wat smaak betreft hebben we vanavond ook zeker gesmuld! We zouden na het eten naar mijn schoonzus en zwager gaan om gezellig bij te kletsen. Nu wilde ik uiteraard niet met lege handen opdagen en ben tijdens het koken voor het avondeten tussendoor een kunefe gaan maken. Kunefe? Jaaa, kunefe! Dat is een overheerlijk superzoet en machtig Turks toetje bestaande uit engelenhaar, zoutloos kaas, boter en suikersiroop. In feite ook makkelijk om te bereiden, maar het moet allemaal maar net lukken! Ik heb thuis alles voorbereid en later bij mijn schoonzus de kunefe aan beide zijden gebakken. Want je hoort het warm te eten. De voorbereiding bestond uit het bereiden van de suikersiroop.

Je zet water en suiker in een pannetje en laat het ongeveer 10 a 15 minuten koken, doet er aan het eind een theelepeltje citroensap in en na nog een paar minuten doorkoken, haal je het van het vuur af om af te laten koelen. Het engelenhaar haal je eerst uit elkaar, doet er daarna gesmolten boter doorheen en gaat er lekker met je vinger doorheen zodat het boter door al het engelenhaar zit. De helft ervan doe je daarna in een grote koekenpan en drukt alles goed aan. 
Als zoutloos kaas heb ik mozzarella gebruikt, deze heb ik met mijn handen uit elkaar geplukt en over de eerste laag verspreid. Daarna heb ik de rest van het engelenhaar erop verdeeld en weer goed aangedrukt. Bij mijn schoonzus thuis heb ik de kunefe aan beide kanten goed bruin en krokant gebakken en heb daarna gelijk de afgekoelde suikersiroop eroverheen geschonken. Nadat de kunefe alle siroop goed heeft opgenomen (duurt 2 minuutjes) kun je het verdelen en serveren. Het is overigens heerlijk met wat roomijs, maar dat hadden we helaas niet tot onze beschikking. Iedereen heeft ervan gesmuld, maar of ik dit opneem in mijn keuzemenu is nog de vraag. Het probleem is dat het warm opgediend moet worden. Maar misschien kan ik daar nog een oplossing voor verzinnen! Het is in ieder geval de moeite waard om dit supergemakkelijk en o zo heerlijk nagerecht te proberen! 

Hierbij de ingrediënten voor Kunefe:
300 gram engelenhaar
200 gram boter
400 gram mozzarella kaas
200 ml water
250 gram suiker
1 tl citroensap